Waar zijn de mensen?

DSC01753-001

Spijkerkwartier, Arnhem

Achter de gesloten deuren
bouwen zij hun vesting, de mensen
in een nette straat.

Met neergelaten rolgordijnen
sluiten zij de wereld buiten,
leven slechts hun eigen leven.

Niemand die ze hoort of ziet
in die uitgestorven straat
en toch missen ze elkaar.

© corrienijenmanting.weebly.com
© hvanee, oktober 2014

schuurtje-in-de-mist-364673

die dag zat de wereld dicht
sprak men met omfloerste stem
was het zicht beperkt

ik zag alleen mezelf
de onrust van mijn binnenleven
die dag was de wereld weg

en later toen het helder werd
is die onrust in mij gebleven

© hvanee, oktober 2014
foto: national geographic

en wacht

de vuile was buitenhangen...

tussen draden ziel en zaligheid

houdt zij het leven

en wacht

op zachte schommels wind

haar jeugd zojuist ontgroeid

de ochtend in nevelige lijnen

gesponnen

en wacht

in het geweven huis

op wie komt en nooit meer gaat

© corrienijenmanting.weebly.com

© hvanee, uit het archief

de rozenbottels

DSC02894

de dag lag grijs onder mijn voeten
het blad hing zwaar
klaar voor de val
traag
het water een fluistering
de rimpeling
zoals het hoort
herfst

ik ging om te gaan
gedachten sprongen mijn pad
struiken droegen de rozenbottels
drie klaprozen bloeiden
in het geniep
buiten hun tijd
in mijn gedachten

© foto: corrienijenmanting.weebly.com
© tekst: hvanee, uit het archief

het nieuwe mensje *

Er klinkt feest over het meer
terwijl de zon langzaam zakt
in een langgerekte schittering
de eenden koppie ondergaan

Ergens maken jonge ouders
zich hun kindje eigen
het nieuwe mensje
dat nog aan de wereld wennen moet

De zon is weggezonken
in flarden kruipt de mist omhoog
vrede en liefde als lichtjes rondom
op deze eerste oma-avond

* Sofie Medendorp, geboren 2 oktober 2014

foto Paterswoldsemeer

 

Paterswoldsemeer

Drie vrouwen

vrouw 2                                                                                            Anna Leporskaja (1900 – 1982)

Er passen geen woorden

bij deze gezichten

ze zijn leeg

geen monden om te snoeren

geen ogen met toegang tot de ziel

niets

alleen de vorm van een hoofd

dat maakt ze tot niemand

kunnen ze alles zijn en

iedereen

ik of jij of zij

vrouwen als vlakken

wij

© hvanee, september 2014

De vrouw

vrouw 3

 

Anna Leporskaja (1900 – 1982)

ze laat het leven binnen

in haar hoofd nestelt zich een woud
van eeuwenoude bomen, in de vroege
morgen zingen er de vogels

in haar borst deinen de golven
oneindig blauw, met blote voeten
staat ze vastgezogen in de branding

in haar buik wonen de mensen
van wie ze houdt, zij baden
in haar zee, rusten in haar woud

© hvanee, september 2014, bewerkt

Gezien

corrie 1

Ogen zoeken naar dat
wat zich verborgen houdt,
vangen het licht
op dat wat oud en
anders is.

Zij ziet en weet
dat met de jaren
alles zachter wordt.

Vingers strelen groen fluweel
leggen vast wat werd gezien.

foto: corrienijenmanting.weebly.com
in de tuin van Piet Oudolf

© hvanee, september 2014

zilverpluis

pluisje                                                                                                                                                                                                      

Als Rembrandt

las ik

schildert hij zijn tuinen

en wij waren

in gepaste kleuren

onderdeel van het schilderij.

De wilde grassen

wuivend in de wind

zelfs de wolken deden mee.

Tot wij

zomaar ergens

in het zilverpluis

de schilder zelf  herkenden.

© foto: corrie nijenmanting

© tekst: hennie van ee

tuinen van Piet Oudolf, september 2014

Koesterd *

koesterd

 

 

Het is een naam waarin de warmte

schuilt, als in een paar open armen.

Kom maar naar hier

en blijf.

Een eigen plek,

geborgen in het veilig groen

van de begroeide muren,

bij een zonnig venster.

Blijf.

Het huis koestert.

* de Koesterd, boerderij bij de tuinen van Piet Oudolf

te Hummelo

©corrienijenmanting.weebly.com

©hvanee, septembet 2014

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 67 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: