ga

het is het einde niet het einde van
de wereld niet waar we staan
met tijden van vertrek genageld
in het hoofd ga ga niet

voeten wortelen ver van huis
waar we staan is de wereld niet
woorden hangen in een wolk
het is het einde niet ga niet ga

en neem je zinnen mee voorbij
de klippen rood in avondlicht
kus nog eenmaal bijna mijn lippen
laat ze gloeien en glanzen en ga

Advertenties

Geplaatst op 3 februari 2007, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Bijzonder gedicht Waterjuffer. Het leest als een trein, ook door de herhaling die hier goed in werkt. Alleen in de laatste zin leest een en teveel. Wat denk je van; laat ze gloeiend glanzen en ga?
    groet je
    D.

  2. gloeiend glanzen,
    zo voelde het niet, D
    (ben je verhuisd?)

  3. nee, de teller registreert me niet op de een of andere manier.
    Of ik moet nu in Almelo wonen, tegenwoordig :-))
    nachtgroetjeReactie is geredigeerd

  4. oef afscheid

  5. ieder afscheid een nieuw begin

%d bloggers liken dit: