avondrood

langzaam
in een ogenblik
vervaagden haar kleuren
tot een mistig grijs
in haar haar en
in haar ogen

in een stil moment
het leven geleefd
geliefden gevlogen

in het late avondrood
met ander licht
door andere ogen
ziet ze niet meer
wie ze was
is zichzelf vergeten

Geplaatst op 30 oktober 2007, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 9 reacties.

  1. Dit is prachtig.

  2. door een poortloze poort
    dank juf
    gr. hippo

  3. rommert boonstra

    het klinkt bijna vredig

  4. rommert, aanvaarding, het klinkt als aanvaarding
    hippo, overgang, doorgang
    zilver, gruwelijk
    dank voor de reacties

  5. aanvaarding maar het klinkt ook eenzaam

  6. en blijft ze achter,
    eenzaam en stil.
    Onbewogen.
    *ik zie nu mijn vader in gedachten voor me, die Alzheimer heeft*
    Dank je, Waterjuffer, voor het delen.

  7. gala, het is eenzaam
    zoveel soorten eenzaamheid
    geroma, daar gaat het over
    fijn dat jullie reageerden

  8. ziet ze niet meer wie ze was..
    triest maar mooi

  9. dank,d

%d bloggers liken dit: