Aanslagen Madrid, 11 maart 2004

de dodenlijn

met Don Quichot in het hoofd reis ik
zie hem tegen molens vechten
naast me zit een zwarte vrouw
zwijgend tussen velen

voorbij de flats en de fabrieken
schreeuwen muren hun graffiti
wij moeten vrede delen

toen joegen wolken vuur hen
hel en chaos in
blakerden huid en haar en aarde zwart
gegil uit duizend kelen

ik ruik de kaarsen in de kerk
en hoor in de forensentrein
het requiem van Mozart spelen

Advertenties

Geplaatst op 31 oktober 2007, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Beelden op mijn netvlies…

  2. die zijn dan overgekomen

  3. Gisteren of eergister
    zag ik er weer beelden
    van en dacht: die ellende
    hebben we ook nog gehad
    hoeveel kan een mens aan?
    erover schrijven helpt
    mooi van pijn Waterjuffer……..

  4. geen alledaags bericht vooral als het eindigt met het Requiem van Mozart.

  5. annet, een oud bericht maar deze week weer actueel
    fravapa, veel van mijn berichten zijn niet alledaags en zelfs de waterjuffer lijkt achterhaald
    met groet en dank

%d bloggers liken dit: