wit dorp

ijskoud stampte de wind
door de witte straatjes
in het nauw gedreven
hield hij zo het leven
achter de gesloten luiken

de sinaasappelbomen
rond het plein
het bronzen kind
in de fontein
verkleumd verlaten

de wind vond rust
op een bank bij de kerk
de hemel brak het licht
bracht leven in het wit
de zon deed weer zijn werk

© hennie van ee
nr.150

Advertenties

Geplaatst op 18 februari 2008, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 13 reacties.

  1. de luiken gaan open….
    Hartelijke groet, Coby

  2. oh prachtig!
    Dit vind ik helemaal van toepassing
    op de dag van gisteren!
    gr eva

  3. De wind spelend met wat stuifsneeuw
    draai, omhoog, draai…
    Gr. RagfijnReactie is geredigeerd

  4. Mooi beeldend gedicht. Ik voelde de huiver en de warmte van de zon!

  5. coby, en alles naar buiten
    eva, de zon bevrijdt
    ragfijn, stuifsneeuw, daar had ik nog niet aangedacht, het wervelen is mooi
    asdale, de eerste zon na winterhuiver
    dank voor jullie mooie reacties
    groet

  6. Zo geschreven dat ik het haast vóel.
    Mooi!

  7. Eindelijk ! 😉

  8. Mooi!:-))
    zie nu eronder staan nr 150, gefeliciteerd:-))Reactie is geredigeerd

  9. "De zon deed weer zijn wer",
    zo is dat.
    Proficiat met 150.

  10. enigma, mooi compliment
    daniëlle, en nu genieten
    heer lot, danku, ’t is veel, maar we gaan onverdroten door
    laila, dankk, met een extra k voor jou
    groet aan allen!

  11. Ik vind het prachtig. Het klinkt mooi in mijn binnenste. Liefs Jan.

  12. Vuurjuffer,
    wat een mediterrane sfeer wordt er opgeroepen
    in dit gedicht
    Groet,
    dichterbijgrave

  13. marsjan, warmte van binnen, koester het!
    harry, de witte dorpen van zuid-spanje, ook in eindhoven schijn je een wit dorp te hebben
    gr.v.

%d bloggers liken dit: