de vreemdeling

in een land
dat het mijne niet was
zag ik pleinen
in je ogen
hoorde fonteinen
in je stem
voelde
voelde water
over marmer stromen

in dat land
in een taal
die de mijne niet was
sprak jij
vroeg mij

ik proefde
en wist
dat ik hier
de vreemdeling was

© hennie van ee

Advertenties

Geplaatst op 27 februari 2008, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 13 reacties.

  1. Veelzeggend!
    gr eva

  2. dank voor je veelzeggende reactie
    gr terug

  3. Op reis in de ander
    met een marmeren huid
    zo zacht
    beveiligd…

  4. o die pleinen waar zich zoveel afspeelt.
    Ik vind de laatste strofe erg mooi V.
    groet je

  5. Weet je wat een vreemdeling is? Of is het gewoon een woord dat past in dit gedicht. Als je er echt over na gaat denken mist het gedicht iets dat zegt wat een vreemdeling is en dat vindt ik nu juist zo jammer dan. Maar goed positief bedoelt dat helpt. Toch?
    suksesReactie is geredigeerd

  6. Tuurlijk helpt dat, pi
    d, die pleinen, er zijn mensen die ze vrezen,
    misschien dat men ze daarom soms volstouwt met frutsels
    ragfijn, een zachte marmeren huid
    met dank,
    de vuurjuf

  7. pleinvrees?

  8. ja, dat laatste stukje…dan voel ik me/je aan de rand van dat plein staan..
    Hartelijke groet, Coby

  9. Mooi :-))

  10. vele vrezen, gala, maar geen plein
    coby, je zegt het mooi
    HeerLot, ik dank u
    groet jullie

  11. Fontijn in je stem…
    Hemels!!
    Heel mooi, vuurjuffer!
    Groetje:)

  12. hoi vuurjuffer…gelezen en vind het erg mooi 🙂

  13. geroma en enigma,
    dank voor het verstaan
    en het reageren
    doet goed
    groet jullie

%d bloggers liken dit: