gebroken wit

een verkleurd moment
ligt in haar handen
zij kijkt zichzelf lachend aan
verborgen achter sluiers
ziet zij de twijfel staan

onder eeuwig blauwe luchten
ruikt zij voorjaar in het haar
twee mensen zwijgen eenzaam
met de armen om elkaar
zij proeft de zoete dag
haar ja in lege uren

liefde kreukte in satijn
vrouw in het gebroken wit
wil zij niet meer zijn

©hennievanee, 2005

Advertenties

Geplaatst op 30 juni 2008, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 11 reacties.

  1. droef, gebroken wit krijgt hier wel lading..
    groetje

  2. In dit licht
    verspringt
    de kleur
    altijd
    Groet van Ragfijn

  3. Maria-Dolores

    au!
    da’s inderdaad gebroken wit…
    gelukkig hou ik tòch al niet zo van wit!

  4. Aangrijpend.

  5. zoveel kleuren wit,
    ze trekken wekelijks in alle schakeringen aan mij voorbij, want BABS
    dank voor jullie reacties en een smetloze dag

  6. Klopt het dat je huwelijken voltrekt, begrijp ik dat goed uit je reactie?
    Bijzonder gedicht vind ik het, Vuurjuffer.
    Met zoveel lading. Het wit is niet wit…..
    hartelijke groet, Coby

  7. Henk Arjen Baas

    – gebroken wit wil zij niet meer zijn – Deep deep thrues:))
    ps ik gebruik uit je gedicht Geluk; soms jouw woorden: men moet het willen etc. Reden is omdat het zo puur en krachtig verwoord wat ik denk maar niet zo puur etc in het kort kan verwoorden. Ik vermeld de bron etc maar hoor graag als je dit vervelend vind. Omdat het wel jouw woorden zijn!
    groet je,
    Armán

  8. Erg mooi!

  9. wilma, dank je voor mooi
    coby, ja, en al heel lang en ik vind het nog steeds heel bijzonder om te doen, het zijn trouwens weer drukke tijden, trouwtijden…..
    arman, graag zou ik het eindresultaat willen zien van wat jij met mijn woorden doet en waar het dan verschijnt en voor wie,
    je kunt mij dit mailen,
    ik voel me natuurlijk wel vereerd
    zonnegroet van de vuurjuf

  10. triest en strijdbaar tegelijk

  11. een sterke vrouw, gala, en zij is de enige niet

%d bloggers liken dit: