één september tweeduizendacht


in onbeholpen taal
schrijf ik
het afscheid
van een zomer

en dat doet pijn
dat ik na
zoveel zomers
afscheid
de juiste woorden
nog steeds niet
vinden kan

©vuurjuffer

Advertenties

Geplaatst op 1 september 2008, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 14 reacties.

  1. Misschien is het woordloos of onverwoordbaar, maar dat maakt het afscheid niet minder voelbaar door deze "bekentenis"….
    Hartelijke groet, Coby

  2. ja dat worstelen met gevoelens
    en de taal ervan…
    gr. van Annet

  3. O jee….dan maar een zakdoekje erbij….schrijf nog eens verder…het zal vast lukken vuurjuffer.

  4. zwolly, ik blijf m’n best doen
    annet, leuke sport, dat wel!
    coby, er komen nog meer bekentenissen:)
    groeten terug

  5. je bent gewoon nog niet zo ver 😉

  6. het is ook steeds weer anders…

  7. hoe compleet leeft een mens – onbeholpen…
    prachtige cadans die – bewust – afscheid letterlijk vertolkt
    groet je,
    Armán

  8. gala, misschien nog een cursus?
    maria-dolores, dat klinkt niet als een cliché
    arman, mooie reactie
    met vriendelijke groet

  9. Het blijft moeilijk, het geven van afscheid.

  10. Weet je misschien moeten we ons niet zo vastpinnen op een datum en gewoon naar buiten kijken en zeggen wat ons hart ons dan ingeeft! Wie weet is toch de zomer nog niet ten einde…:)
    Ps. ik vind ook je titel heel mooi! …acht…dacht!Reactie is geredigeerd

  11. wilma, da’s wat ik eigenlijk ook wel doe, door het raam naar buiten
    linda, afscheid geven, ik kan het niet!
    groet jullie de vuurjuf

  12. Linda: wat een bijzondere – mooie – manier van kijken: afscheid geven, en nee ik kan het ook niet goed: afscheid geven,,,zet tot denken
    dank je
    Armán

  13. Dat heb ik met je gemeen

  14. pp, zo is er dan toch iets…..
    arman, iets wat je een ander geeft, afscheid,
    dat roept op
    groet

%d bloggers liken dit: