januari

de laatste trein fluit tonen
van een ver gevaar
door het land waar nacht sluipt

de mensen lijken gestorven
in een vaag bestaan
van silhouetten
die hun weg zoeken
zich tekenen
tegen een lucht die lichter
worden zal

©hennievanee, januari 2009

Advertenties

Geplaatst op 14 januari 2009, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 9 reacties.

  1. Voor mij lijkt vandaag alles over Alzheimer te gaan…
    dat is vast niet jouw bedoeling.
    Mooi gedicht!

  2. Een fraai januarigedicht waarin je de spanning van de eerste strofe goed laat contrasteren met het stille van de tweede.

  3. goedemorgen astrid en laila,
    vandaag weer een andere dag,
    alzheimer was niet de bedoeling, maar ik kan het er ook in lezen
    dank voor jullie reacties

  4. Reis,
    mijn eerste
    als kind
    naar het zuiden
    ik lag op mijn buik
    in de couchette
    geluiden
    van de lasnaden in het spoor
    eigenlijk
    was het de tijd, die werkelijk stilstond

  5. heel mooi gedicht

  6. ragfijn, jouw gedicht over een treinreis
    ik maakte eens zo’n reis van zuid naar noord
    lasnaden vind ik een mooi woord
    paco, fijn dat je er weer was
    met dank en groet

  7. Net als Astrid lees ik ook Alzheimer in je regels. Behalve dan in de laatste twee….
    Mooi, Vuurjuffer.
    Groet;)

  8. Ik vind het mooi vooral een lucht die lichter worden zal… Positief (of negatief – kanonnenlicht – daar moest ik even aan denken).
    Mooi hoe iedereen het naar zijn gevoel in gaat kleuren.Reactie is geredigeerd

  9. dag marsjan, ook ik kreeg tijdens het schrijven een beeld van oorlog
    en alzheimer kan ook, geroma, het blijft schimmig
    en goede-nacht-groet voor jullie

%d bloggers liken dit: