verdriet doe je alleen

de winter komt in silhouetten binnen

de brug aan draden

een vogel in de glinster

geluidloos boven ijs

ik weet de schemer

die de wereld kleiner maakte

de zachte vlokken

het tikken van de klok

en geen stem meer

©hennievanee,  februari 2003 – februari 2009

Advertenties

Geplaatst op 4 februari 2009, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 11 reacties.

  1. ‘De winter komt in silhouetten binnen’
    Wat een prachtige zin!!

  2. Ik zie de tranen in de ogen!

  3. verdwenen stem….

  4. Catharina Anna Maria

    de brug aan draden?
    Kweet niet maar dat beeld rings a bell…..
    Mooi.

  5. Harry C.A.Daudt

    @Vuurjuffer…elk beeld ‘raak’in dit gedicht;
    wat een melancholie.
    slot:’geen stem meer’…lyrische afronding.
    -groetvandichterbijgrave-

  6. da’s weer een hele fraaie!

  7. vanuit een gevoel dat achterbleef na het bekijken van de foto’s van catharina anna maria
    het gaat een beetje over mijn vader die in februari 2003 overleed, na het zien van de foto’s was hij er weer even en ik weet niet waarom
    ik ben blij met jullie reacties
    fijne dag nog
    fijne dag nog

  8. Prachtig !
    Ken het gevoel.

  9. Verdriet doe je alleen….
    En in die alleenheid toch zoekend naar delen en taal, vind je deze woorden.
    Erg mooi en raak, Vuurjuf.
    Hartelijke groet, Coby

  10. mooie link, c m a
    scrambleX en coby, dank voor jullie reacties
    nog een fijne avond,
    de juf

%d bloggers liken dit: