de vuurjuffer

                                                                                                                                          

 
haar seizoen loopt
op zijn eind
een zomer
drie jaar later
tien meter verder
heeft ze gedanst
op lange tranen
met verscholen lach
geworsteld
gewonnen verloren
en meer
 
 
het geeft rust
te weten dat
men niet eeuwig
overleven hoeft
 
 
 
 
hennie van ee, juni 2009

Advertenties

Geplaatst op 29 juni 2009, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.

  1. Maria-Dolores

    ik vind nooit woorden als het verdrietig is
    ik wil niet zeggen: oh wat erg
    maar ook niet: het is niets
    dus zeg ik meestal niets.

  2. mooie laatste strofe ook, het overleven in positieve zin.
    je schrijft weer H en hoe.
    warm groetje

  3. jacob hesseling

    droef,
    stil en
    verlangend naar rust
    zomaar wat woorden
    bij een mooi gedicht
    heeft "haar" het
    nog kunnen lezen ?

  4. Ja, rakend, dit gedicht.
    Terugkijkend met wond(en)pijn, en dat laatste stukje: dat geeft ook ergens rust en troost…
    Hartelijke groet, Coby

  5. Christien Damman

    Als het niet anders is
    kun je spreken van
    een opluchting.
    Een mooi gedicht!

  6. maria dolores, jouw woorden zeggen veel, verdriet schrijven zonder tranen, da’s moeilijk…….
    dianne, overleven is hard, leven is lichter
    jacob, ik denk het wel, vuurjuffers lezen veel en graag
    coby, het hoeft niet, daarin zit de rust
    christien, zo is het
    dank voor het zorgvuldig lezen en reageren, geeft extra warmte aan de zomer
    met een groet van de vuurjuffer

  7. ja, die berusting is een bevrijding

  8. vuurjuffer

    gala, je ziet het goed

%d bloggers liken dit: