vellen vol verhalen (1)

                                                                                                                                                          

altijd in de late middag
als de hitte wegtrekt van het plat
zij zichzelf een wijntje schenkt
denkt ze aan hem
aan zijn handen
de korte stevige vingers
om tunnels mee te graven
bruggen mee te bouwen
 
altijd als de mensen weer thuis
de ramen open zetten
het leven naar buiten dringt
een baby die huilt
een zanger die verlangt
 
hij heeft het niet gedaan
geen bruggen geen tunnels
hij schreef
verhalen op de huid
vellen vol
zij neemt er nog één
 
geluiden krijgen geur
van gebraden vlees
altijd is het bijna avond
als ze hem leest
 
in een helle driehoek boven
vliegen de zwaluwen
die een zomer maken
 
 
hennie van ee, juli 2009
 

Advertenties

Geplaatst op 6 juli 2009, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Martin Broek

    Hennie die verhalen en dan ‘helle’
    maar ook ‘zomer’ die daarboven begint.
    Ik twijfel over het karakter van die verhalen.

  2. vuurjuffer

    martin,
    twijfel is toegestaan,
    niet alles hoeft gezegd en geschreven
    wat zou hij hebben geschreven volgens jou?
    met dank en groet

  3. heel dicht op de huid, dit gedicht. Ik houd mijn mond verder, maar het is mooi en voelbaar.
    met een groetje

  4. Martin Broek

    Je vraagt me zijn brieven te schrijven die hij op de huid schreef.
    Je vraagt me bijna een roman te schrijven over een man die of heel
    intens leefde of gemeen was, misschien wel beide.
    Hij sleurde ‘zij die zich nu een wijntje inschenkt’ mee aan
    haar haren of door overredingskracht: "Ga mee en kijk naar de
    waterige glans in de ogen van Jan Lievens." Anders dwingend:
    "We doen nooit iets leuks, zou je nu echt niet eens met me mee
    komen naar de tentoonstelling over kunstenaarsboeken van Joop
    van Caldenborgh. Wat hebben we anders samen." Zij dronk liever
    een wijntje wat hij inschonk.

  5. vuurjuffer

    dianne, dicht op de huid, dat vind ik veelzeggend
    dankje en groetje
    martin,
    brieven…. dat zou kunnen, ik had daaraan niet gedacht
    een roman schrijven, ook dat roept het bij je op
    een intens of gemeen of allebei mens, geen grijze muis in ieder geval
    zij schenkt haar eigen wijntje
    en wat ze samen hebben of hadden zijn de vellen vol verhalen die hij schreef
    maar samen naar een tentoonstelling is gewoon leuk natuurlijk
    ik denk over een vervolg
    aardig dat je reageerde
    met een groet,
    hennie

%d bloggers liken dit: