onzichtbaar


 

                                                                                                                                            

sprakeloos
gaat zij voorbij
onzichtbaar
in de stille leegte
 
 
zo 
zonder woorden
weet ik haar
zwaarte van bestaan
 
laat ik mijn hand
licht
te licht
voor haar wezen
 
 
 
 
hennie van ee, juli 2009

Advertenties

Geplaatst op 14 juli 2009, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 16 reacties.

  1. De kloof erkend en ook misschien een beetje overbrugd naar de zwaarte en het leed van de ander.
    Ik denk vaak dat we allemaal alleen zijn met en in ons leed.
    Hoewel de foto hier klein is, kan ik me voorstellen dat je wordt geraakt door dit beeld.
    Vanuit die bron maak je de mooiste gedichten vind ik.
    Hartelijke groet, Coby

  2. coby,
    dank voor je reactie
    het is een schilderij van een chinese schilder en heeft in het groninger museum gehangen
    in het kader van chinees realisme
    lijden hoort bij leven
    ieder zo zijn eigen verdriet
    (op een paar zondagskinderen na misschien)
    we kunnen de ander proberen te bereiken in zijn of haar leed
    vaak zegt men dan al gauw: maar dat van jou is veel erger
    maar zo werkt het niet
    hartelijke groet terug

  3. vuurjuffer, jij ziet het!

  4. Ik probeer via jouw woorden te kijken naar het schilderij.

  5. spreekt me aan
    sober !

  6. gala, zien en gezien worden
    terwijl men vaak onzichtbaar gaat
    linda, jij hebt zelf zoveel woorden om te zien
    delius, dank voor sober
    warme groet

  7. Vuurjuffer morgen schrijf ik in dit blog:
    Ik moet mensen altijd in de ogen kunnen kijken. Alleen tekst is niets. Een stem aan de telefoon verfoei ik. Of neem nu gedichten alleen. Die zijn de leegte van een vervulling. Je houdt altijd een rest over. Onvervulbaar.
    groet
    Dit thema heb je vaak behandeld zo weet ik…

  8. eenzaamheid, dat zou mijn thema kunnen zijn, R.
    ook ik geef de voorkeur aan persoonlijk contact, maar soms moet het anders…….

  9. egenlijk weet ik niet precies waarom, maar na een paar keer jouw gedicht te hebben gelezen
    schiet me iets te binnen uit een Navajo lied……
    " …..onthoud wat je hebt gezien
    omdat alles wat wordt vergeten
    terugkeert bij de veranderde wind ….."
    jeggroet

  10. jeg,
    wat een prachtige regels
    vergeten kan niet
    het komt terug, anders misschien
    dat lees ik
    dank voor je reactie
    groetje

  11. paco painter

    Prachtig; spreekt mij aan

  12. hoi paco,
    ook jij hebt woorden om te zien

  13. …de kunst van een woord…
    hoeveel zwaarder is een stille leegte
    dan een leegte

  14. hoi ingrid,
    leegte kan vol lawaai zijn, denk ik
    leegte kan ook stil zijn
    hoeveel zwaarder dat is, ligt aan degene die de leegte ondergaat
    beetje wat jij bedoelt?
    dank voor je reactie en een fijne zonnige dag
    hennie

  15. Wat je zegt vind ik waar.
    En ik vond (dichtkunstig gezien) de toevoeging van het woord ‘stille’ aan ‘leegte’ heel sterk.

  16. ingrid,
    dank
    ook op het schilderij gaan de mensen zwijgend voorbij
    groet je

%d bloggers liken dit: