p t s s

 
 
ik ben er geweest
geweest in het land
waar men nachtmerries maakt
het altijd oorlog is
gegil in chaos sterft
 
 
ik ben er geweest
ik nam het mee
 
 
geen weg om te vluchten
voeten in beton
de vijand rondom
en ik
overmatig waakzaam
 
 
 
hennie van ee, september 2009
 
 

Advertenties

Geplaatst op 5 september 2009, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 7 reacties.

  1. Hennie dit is wat mij het meest raakte van alle
    onderwerpen die ik tegenkwam rondom
    Defensie en personeelsbeleid. Vreselijk vind
    ik die sluipende rotzak die per jaar honderden
    militairen en ex-miltairen en hun families en
    relaties te grazen neemt.
    Soms was ik doodmoe na een gesprek met
    slachtoffers: moe van woede en verdriet.

  2. martin,
    ik werd ermee geconfronteerd, een ontmoeting
    ik begrijp dat jij met oorlogsveteranen werkt
    ik moet nu weg, maar ik kom erop terug
    dank voor je waardevolle reactie
    hennie

  3. mooi, hetzelfde thema als in mijn ‘het mooiste meisje’

  4. Oorlog maakt diepe voren in je bestaan, ze worden er in geëtst, en ze verdwijnen niet.
    Geweld lost nooit iets op…
    Indringend vuurjuf.
    hartelijke groet, Coby

  5. Soms is geweld de enige oplossing.
    Soms.
    Oorlog is niet in woorden uit te drukken,zoveel destructie en helaas niet uit te bannen.

  6. ‘……en ik
    overmatig waakzaam’;
    raak je nooit meer kwijt, denk ik ……

  7. terug van weg
    martin en ton, ik ga jullie lezen
    op het moment schrijf ik sneller dan ik lees
    coby, niet weg te wissen maar je moet wel verder met je leven
    fleur, misschien
    kornelis, de cruciale zin, je haalde heem aan
    dank voor jullie reacties
    het gedicht staat me na
    groet

%d bloggers liken dit: