Maandelijks archief: oktober 2009

LAT – relatie

 

      

Soms valt het licht

 

door vreemde ramen

 

komt het uit

 

de verkeerde hoek

 

dan is het stil

 

dan denk ik

 

je bent er niet

 

of juist andersom

 

in de ruimte

 

van twee kamers

 

slaap ik samen

 

soms apart

 

 

 

 

hennie van ee, oktober 2009

Advertenties

in het landschap van mijn ziel

 

                                                                                                                                                      

er zit zwart in het landschap
van mijn ziel
schoorstenen roken roet
de geur van herfst
in dorpen
waar de vrouwen schreven

er loopt een rivier
zilver stroomt lentelicht
traag en oneindig
ben ik veel rivieren
met in de verte
altijd wel een brug

een hoogvlakte van hitte
hard en dor de aarde
mijn ziel
een zee
vol kleuren en seizoenen

tekst: hennie van ee, oktober 2009

nu de avonden

                                                                                                                                              

nu de avonden

weer in kringen licht

men zich vangen laat

 

 

nu ben ik achter

dichte gordijnen

veilig van de straat

 

 

 

© hennie van ee, oktober 2009

 

 

 

 

 

 

 

 

een ontmoeting – of hoe ver gevoel kan zijn

                                                                                                                                                  
er is licht in de bomen
door de bomen
op het pad waar wij staan
de doden rondom
 
 
bijna vier jaar geleden nu
en nog geen traan gelaten
zij praat
over alles wat niet voelt
de fiets het huis
de koelkast
 
 
langzaam dooft het licht
de doden zwijgen weer
verbijsterd
zij praat
 
 
 
 
foto: begraafplaats Kranenburg
 
tekst: hennie van ee, oktober 2009
 
 
 
 

drie doodbidders en twee vrouwen

                                                                                                                                                 
                                                                                                                                                        
zij traden uit het lage licht
drie doodbidders
met achter hen
de zwarte limousine
een stoet van lange lichten
die langzaam in het bos verdween
men verwacht een beter leven
 
 
uit hetzelfde licht twee vrouwen
met in hun kielzog
rammelend de golfclubs
de luxe van een woensdagmiddag
vrij en onbelemmerd
het even nog een drankje leven
 
 
 
 
 
 
 
 
tekst: hennie van ee, oktober 2009

HOSTABLAD

                                                                                                                                                  

zoals jij in licht

 

wil ik in donker dagen

 

zonnig hostablad

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

foto: MPM©reations

 

tekst: hennie van ee

de reis terug

 

                                                                                                                                                 

De reis terug is altijd anders
de stad ligt schoon geboend
laat de treinen tijdig gaan
 
 
In het stille ochtendlicht
doet iedereen zijn werk
de heftruck moeder cirkelzaag
 
 
Er slaapt een jongen aan het raam
ogen dicht zijn mond wijd open
het weekend was voor hem te zwaar
 
 

tekst: hennie van ee, oktober 2009

vallende bladeren

zij ziet hem gaan
 
als hij langs de vloedlijn loopt
 
hoe de zee zijn stappen wist
 
het leven hen geluidloos scheidt
 
 
hij neemt haar mee
 
zij houdt hem vast
 
 
 
 
 
©hennie van ee, herfst 2009

roddel aan de pomp

                                                                                                                                              
nooit over zichzelf
 
altijd over anderen
 
roddel aan de pomp
 
 
 
 
 
 
foto: MPM©reations
 
tekst: hennie van ee

over dode bladeren

 

                                                                                                                                                 

zij kijkt hem na
als hij langs de vloedlijn loopt
weg van haar
handen in de zakken
hij neemt haar woorden mee
zij houdt ze vast
terwijl de zee zijn stappen wist
leven hen scheidt
 
ik vraag me af of
dit het liedje is
scheiden zo geluidloos gaat
als men lief heeft
terwijl de golven beuken
in een herfststorm
bladeren als tranen zijn
 
 
 
 
 
 
 
 
©hennie van ee, oktober 2009
 
 
 

%d bloggers liken dit: