over dode bladeren

 

                                                                                                                                                 

zij kijkt hem na
als hij langs de vloedlijn loopt
weg van haar
handen in de zakken
hij neemt haar woorden mee
zij houdt ze vast
terwijl de zee zijn stappen wist
leven hen scheidt
 
ik vraag me af of
dit het liedje is
scheiden zo geluidloos gaat
als men lief heeft
terwijl de golven beuken
in een herfststorm
bladeren als tranen zijn
 
 
 
 
 
 
 
 
©hennie van ee, oktober 2009
 
 
 

Advertenties

Geplaatst op 7 oktober 2009, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 7 reacties.

  1. Dit gedicht roept zowel beeld als gevoel op bij mij. De vloedlijn, de zee en het land in herfstdecor. En twee mensen. En vooral veel, heel veel bladeren als tranen…. Prachtige vondst trouwens.
    Hartelijke groet, Coby

  2. Hennie van Ee

    dank je, coby
    blij met je compliment
    daar ben ik zuinig op
    hartelijke groet terug

  3. heel mooi om te lezen
    fijngevoelig en doorleefd

  4. joostx
    zorgvukdig zal ik jouw woorden bewaren

  5. Alleen het eerste couplet is al mooi genoeg.
    (Voor mij)
    gr eva

  6. erg mooi, zondere verdere woorden gewoon stil…

  7. eva, het eerste couplet gaat over een liedje: autumn leaves
    ik vond het wel passen in het tweede couplet een toeschouwer neer te zetten
    dianne, jouw woorden neem ik mee
    een namiddaggroetje

%d bloggers liken dit: