Maandelijks archief: januari 2010

mail aan Ank

Hoi Ank,

In je vorige mail schreef je dat je mijn gedichten niet altijd begrijpt. Ik lees niet wat je schrijft, schreef je. Dat klinkt behoorlijk poëtisch.
Zelf begrijp ik mijn gedichten ook niet altijd. Ik schrijf niet wat jij leest. Zoiets.
Onder schijnbaar eenvoudige woorden zit vaak nog een laag. En soms ben ik me daar niet van bewust.
Ik lees die dan bij de reacties van de lezers.
Dat maakt het schrijven voor mij ook zo boeiend. Alles wat ik schrijf heeft betrekking op mijn wereld. Ik zou niet anders kunnen.

Dat gedicht over de rode sjaal bv. is een waargebeurd verhaal.
Alleen die rode sjaal had ik ingevoerd als een soort beeld, het staat ergens voor.
Zag ik gisteren een foto van haar en ja, ze droeg een rode sjaal.
Hoeveel toeval kan er in een mensenleven?

Ontkleurde dagen, ik vond het wel een mooie vondst. Vanuit mijn raam is alles wit, hoewel het hier nu dooit.
Net oude oliebollen gestrooid, in stukjes natuurlijk, en nu vieren de meeuwen een feestje in mijn tuin. Mooi in het winterzonnetje.

De rust is weergekeerd in huis. Ik ben weer alleen en hoewel ik geen voorstander ben van een "allenig" leven, is het ook wel weer even lekker.

Tot zover. Ik trek mijn sneeuwschoenen aan en ga op pad.
Dikke groet van mij

Advertenties

haar rode sjaal – ontkleurde dagen

                                                                                                                    
                                                                                                                      
hij staat voor het raam
arm in een zwaai
ziet hij de mensen
komen en weer gaan
de wereld is ontkleurd
alleen haar sjaal is rood
hij zwaait
 
het bonkt
zijn rusteloze hart
waarin teveel verstopt
dat nu eindelijk vrij
niet te stuiten
hem ontreddert
mateloos ontroert
 
hij wacht voor het raam
arm in een zwaai
ziet hij in een waas
haar rode sjaal als
een verre voorjaarsbloem
 
 
 
 
 ©vuurjuffer, januari 2010

midwinter – ontkleurde dagen

                                                                                                                                             
                                                                                                                                             

zij is gestorven

in haar huis van sneeuw

met bloemen op de ramen

niet echt dood natuurlijk

haar dagen zijn ontkleurd

alleen in het licht

is wit

van alle kleuren

 

gestorven in een huis

met ijs rondom

waarop mensen schuifelen

 

 

 

foto MPM©reations

 

tekst vuurjuffer

 

januari 2010

 

 

 

%d bloggers liken dit: