Maandelijks archief: augustus 2010

de wereld onder handbereik

                                                                                                                                                 
                                                                                                                                                    
laten wij de wereld kleiner maken
alleen wat in de armen past
geloken ogen kunnen zien
 
 
de vlucht van vogels die vertrekken
het dansen van het licht op water
laten wij in stilte zijn
 
de zachte woorden huid op huid
ingeperkte warmte binnen
de wereld onder handbereik
 
 
 
 
© vuurjuffer
 
 
 
 

Advertenties

een poezieversje met plaatjes


                                                                                                                                                
                                                                                                                                               
                                                                                                                                                  
       als ik er niet ben
       verwelken de rozen niet
       blijven schepen bestaan
       maakt de klok
       een pas op de plaats
      
       als ik er niet ben
       dan kun jij niet gaan
       is het altijd altijd
       samen de liefde blijft
       tot ik weer kom
       de tijd de benen neemt
       ergens schepen vergaan
       
       als ik er weer ben
       dan pas mag jij gaan
 
 

het kermispaard


                                                                                                                                              
                                                                                                                                                  
                                                                                                                                              

in een stad waar men grenzen verlegt

het harder en verder draait in de molen

van vertier,op een plein waar de zomer

 

 

 

hals over kop lijkt weggewaaid,daar zoekt

hij een vrouw,in gebakken lucht vindt hij

zijn bruid van zoet gesponnen roze draden

 

 

 

 

 

 

 

 

afbeelding: internet

tekst: vuurjuffer

augustus 2010

 

 

 

dans, dans mij

                                                                                                                                                 
                                                                                                                                                    
                                                                                                                                                   

dag meisje van de herfst

vrouw bijna

met plukjes paars in je haar

dans, dans de zomer uit

 

kleur het blad rond je hals

in langzaam geel

laat het sterven

laat het los

vallen van je schouders

langs je borsten

over je buik

tot je naakt

 

dans, dans de zomer uit

 

ik ben het kind

laat me nog even

hou me vast en

dans, dans mij

 

 

 

 

 

 

hennievanee, augustus 2010

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

nu de woorden mij niet missen


                                                                                                                                              
                                                                                                                                              

nu ik de woorden niet meer heb

spreek ik anders

geen klemtoon meer op het verdriet

geen pauze na de traan

 

 

de vreugde. dan een punt

ik houd het langer aan

en bij de liefde ga ik hoog

hoger dan de dood

 

 

 nu de woorden mij niet missen

kan ik zonder hen verstaan

 

 

 

 

 

 

hennievanee, augustus 2010

 

 

 

 

 

de witte lotus

                                                                                                                                              
                                                                                                                                              

zoveel jaren wijde plas

zoveel voetstappen

geklonken op het

milde schelpenpad

 

en op het water drijft

wat maar niet zinken wil

het bootje jezus en

de lotus van later

 

die bij nader zien

verankerd

 toch niet blijft
 
 

 

 

 

hennievanee, augustus 2010
 
 
 
 
 
 

een wereld van dun papier

                                                                                                                    
                                                                                                                    
                                                                                                                     
 
van dunne blaadjes
vouwt hij zijn wereld
tekent het leven
in pictogrammen
niet alles mag genoemd
niet de mensen
noch de liefde
hoe zij het proberen
keer op keer
 
tot hun lippen sterven
hij ze schrapt
uiteindelijk
 
het papier te dun
 
 
 
 
 
hennievanee, augustus 2010
 

mijn lijstje levend // dood

                                                                                                                                                 
                                                                                                                                                 
                                                                                                                                                      
levend /
 
 
bij de viskraam stond een vrouw
toen ik beter keek, zag ik
dat het mijn moeder was
vreemd
ze is al jaren dood
 
later die dag belde ik haar
mobiel
ik kreeg geen gehoor geen gezicht
was er toch iets misgegaan
met mijn lijstje levend // dood
 
 
 
/ dood
 
 
het is mijn moeder niet
niet die vrouw zonder stem
bij de viskraam
 
niet die vrouw die levend
al jaren mij niet ziet
 
 
 
hennievanee, augustus 2010
 
 
 
 
 

%d bloggers liken dit: