de witte lotus

                                                                                                                                              
                                                                                                                                              

zoveel jaren wijde plas

zoveel voetstappen

geklonken op het

milde schelpenpad

 

en op het water drijft

wat maar niet zinken wil

het bootje jezus en

de lotus van later

 

die bij nader zien

verankerd

 toch niet blijft
 
 

 

 

 

hennievanee, augustus 2010
 
 
 
 
 
 

Advertenties

Geplaatst op 11 augustus 2010, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.

  1. Als ik ooit Mozes was
    geweest,
    en ik had je tekst
    geleest,
    dan was lotus
    mijn mand geweest.

  2. daarin te wiegen
    vogel-vrij

  3. Inderdaad, niks blijft, en dat is meteen ook de schoonheid ervan. Auw.

  4. en dat kan schrijnen……..
    alles van waarde is weerloos

  5. ….en dat kan schrijnen….
    als dit jou nu persoonlijk aangaat dan wens ik je veel sterkte!

  6. svara
    dat was gisteren

  7. Ingrid van den Bergh

    geen mensen genoemd
    toch voel je dat het over mensen gaat…
    oh zo subtiel, vuurjuffer

  8. ingrid,
    dank voor je mooie reactie
    groet je

%d bloggers liken dit: