het kermispaard


                                                                                                                                              
                                                                                                                                                  
                                                                                                                                              

in een stad waar men grenzen verlegt

het harder en verder draait in de molen

van vertier,op een plein waar de zomer

 

 

 

hals over kop lijkt weggewaaid,daar zoekt

hij een vrouw,in gebakken lucht vindt hij

zijn bruid van zoet gesponnen roze draden

 

 

 

 

 

 

 

 

afbeelding: internet

tekst: vuurjuffer

augustus 2010

 

 

 

Advertenties

Geplaatst op 26 augustus 2010, in Uncategorized. Markeer de permalink als favoriet. 17 reacties.

  1. je houdt van die gebakken plak of niet 😉
    groetje

  2. ’t is weer voorbij
    en ’t was weer een heel gedoe
    groet terug

  3. Kleverig gedoe…

  4. ook dat kan lekker zijn
    het snoetje is weer schoon
    by the way

  5. Vuurjuffer! goedenavond!
    Gesponnen draden als een web in herfst
    van spinnen, zonder spinnende katten
    Als slagroomtom poezen
    De zoekers hunkerende naar de liefde
    struinen op de digitale snelweg
    en dingen naar de gunsten van een ander hand
    Draaien hun rondjes als schommelende paarden
    nog een munt~alstublieft papa! nog een munt toe nou mama
    alsof ze kinderen zijn en altijd willen blijven
    in plaats van volwassen lijven.
    Gesponnen hersencellen als een kwab ik de nacht
    over vrouwen met spinnende katten
    net als lachroom poezen!
    Kom maar hier, je bent een lieverd
    dat ben ik, ja wat ben ik mooi
    Bel me op, betaal me maar
    je wilt toch mij als verentooi!

  6. wow…ik dacht al dat jij de foto gemaakt en bewerkt had. Ik zou heel heel knap hebben gevonden want het is een goede plaat.
    De kermis was druk en sfeervol….ik had er ook langer willen vertoeven.

  7. @nr 22
    wat een brainstorm
    @zwollywood
    zelf was ik ook onder de indruk van de plaat
    het heeft iets heftigs
    zelf ben ik geen kermisklant
    waar is je avatar gebleven?
    fijne avond voor jullie

  8. heb een heel groot zwak voor carrouselpaarden
    en je gedicht maar ook de afbeelding zijn prachtig
    mijn dag kan niet meer stuk
    heb ik een ander paard voor jou, een van mijn lievelingsgedichten:
    HET PAARD
    Het paard van de carrousel
    eet wortelloof uit mijn handen
    ik strijk langs zijn houten manen
    hij hinnikt een lach van hout.
    Wij kennen elkaar al lang
    sinds negentientweeëntwintig
    hij stond op het kermisveld
    in een stal vol serpentines.
    Mijn haar was van confetti
    en ik liep met een kersestok
    en vader sloeg met een moker
    op de kop van het hoofd van jut.
    Tegen een einder verguldsel
    en groenfluwelen bosschages
    stond het paard te trappelen
    in zijn heelal van zeildoek.
    De wereld begon voor het eerst
    te wentelen toen de muziek
    een huzarengalop inzette
    de wereld begon voor het eerst.
    Wij sprongen de spiegels binnen
    door vlammende hoepels licht
    een rossige amazone
    probeerde ons in te halen.
    De postduiven van haar ogen
    snelden ons al voorbij
    maar zij bereed een ponnie
    en ach zij was immers een meisje.
    Het paard en ik zijn vrienden
    voor het leven gebleven
    wij zien elkaar af en toe
    op een veld versierde sintels.
    Hij staat in zijn koude stal
    uit mijn handen loof te eten
    het houten vel van zijn hals
    schilfert als ik het streel.
    Hij hinnikt mij toe als vroeger
    maar zijn lach is nu anders –
    droever.
    BERT VOETEN

  9. @marijke
    dat ik jou een goede dag bezorgde
    met dit beeld en deze woorden
    mooi toch
    en wat een prachtig vers stuur jij mij
    – hij hinnikt een lach van hout-
    mijn dag kan ook niet meer stuk
    groet je

  10. In spin, de bocht gaat in.
    Uit spuit, de bocht gaat uit.

  11. heerlijk
    en als je dan denkt dat hij op is
    heb je altijd nog wat aan je kin
    en je vingers
    en je pols
    en je jas
    en je tas
    en je zakdoek

  12. als je er in hapt blijft er niets van over

  13. @vogel-vrij
    je bent weer lekker op dreef
    @ghijsa
    in het kader van het langzame genieten
    @martin
    dat ligt aan de hap
    een goede nacht voor jullie

  14. Heks van Holtenbroek

    Het is weer voorbij,
    gelukkig wel.
    Ik vond de zweefmolen angstaanjagend.

  15. beste cam
    eerst hoog en dan hard
    grensverleggend
    dat wel
    voor zoiets ben ik te bangig……..
    groet

  16. Ingrid van den Bergh

    de geur van kermis hangt hier

  17. daar wordt het paard gelukkig van………

%d bloggers liken dit: