altijd keert dat weer

het bos is leeg
de mensen zijn weg
hun stappen staan nog
stemmen waaien wind
waarover het ging

er was een blij bericht
met kinderen en
er komt er nog één bij

de liefde is geweest
als een eerste zoen

op een bankje ligt
het zwijgen
achteloos vergeten
alleen de grote angst
ging mee

het bos is weer alleen
nog even
dan zal het verkleuren
als altijd en
altijd keert dat weer

augustus 2012

Advertenties

Geplaatst op 31 augustus 2012, in poëzie en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.

  1. Prachtig…
    En natuurlijk gefeliciteerd!

  2. Wat ook weerkeert met het verkleuren van het bos
    zijn de blogs over pannestoele en spinnewebbe
    gelukkig zit er in het heimelijk vergeten zwijgen
    een kraslot gefrommeld, met recht op een Hollandse nazomer.

  3. 200 likes op ongerijmd

    met dank aan de gulle gevers

  4. van lenjef
    integraal ontvangen

    de herfst ontbloot en bedekt

    de bomen in het koele bos zijn vaak zwijgende getuigen
    van vreugde en diep verdriet
    indrukken die men achter liet
    straks door bladeren bedekt alsof de sporen ze aanzuigen

    met dank, hennie

  5. keer op keer als spiegeling om de dynamiek van innerlijke werelden met hun rijkdom te doorleven
    soms
    hoe pijnlijk ook

%d bloggers liken dit: