twee werelden

achter een stuk gordijn
hangt zijn eenzaamheid
hij vertoeft er regelmatig
scharrelt wat woorden bij elkaar
en schrijft

zo zou het kunnen zijn
maar het kan ook anders natuurlijk

een tuin met wilde bloemen
een mooie slanke vrouw
zij brengt hem woorden
op een blaadje met een zoen
hij schrijft het feest

daar ergens tussenin
staat zij
want hij is geen man

haar pen vaardig en wat zuur
ze zou wel anders willen
maar weet niet hoe dat kan

september 2012

Advertenties

Geplaatst op 5 september 2012, in poëzie en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. 6 reacties.

  1. Op zoek naar…

    af en toe
    brengt de muze
    zijn gedichten op een gouden blaadje

    eigen inspiratie is dan niet nodig
    diepe gedachten zelfs overbodig

    op zo’n dagen
    slentert hij
    meestal eenzaam door menig straatje

    Weer met veel plezier gelezen, Hennie.
    Lenjef

  2. Mooi getroffen, bitterzoet. Gedicht met een gouden randje.
    Dank je!

  3. Mooi geschreven, ik heb er nu een aantal keer naar gekeken maar echt begrijpen doe ik het niet., maar misschien is dat ook niet de bedoeling.

    • gewoon jouw eigen gedachten erbij
      desnoods je gevoel
      het gaat over schrijven en hoe

      het is maar een simpel versje, toch
      met een bodem, dat weer wel

      zoveel dichters die ik echt nooit zal begrijpen

      straks weer mijn gedichtenleesgroep, zes verschillende gedichten, zes vrouwen en allemaal lezen we een gedicht weer anders
      dat maakt het spannend, verrassend, hilarisch, verdrietig, blij en leuk

      gr

%d bloggers liken dit: