sneeuw in september

Het was de eerste sneeuw die stil
verdwaasd en verdwaald
rond de kerktoren viel
zacht beschenen in het donker
waar wij toen waren
en wie
de vrede voor kerst achterop

de verwondering
sneeuw in september
hoe we daar nu mee schrijven
in de zon van een late zomerdag
en wat op eeuwige toppen blijft
terwijl wij verder fietsten
voorbij die koude winternacht.

september 2012

Advertenties

Geplaatst op 11 september 2012, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 11 reacties.

  1. wat op eeuwige toppen blijft kan niemand afnemen…..
    mooi hoe je steeds zo liefdevol terugblikt.

  2. mooi verdwaasd fietsen hier hennie:-)
    gaaf!!

    gr enrico

  3. klag op het strand
    de parasol beschermde mij …

%d bloggers liken dit: