lentelust

1218540769-25541

Ik ben je kwijt

je wapperende rok en zwarte haar

zigeunerin verloren in de tijd

jouw beeld verdween met de muziek

die je zong, waarop je wild bewoog

 

 

Ik kreeg terug

een stroeve mond met toegeknepen

lippen, de afkeuring in een grijze knot

het dansen verleerd en vergeten

een leven dat de lente lust

 

 

©hvanee, maart 2013

Advertenties

Geplaatst op 5 maart 2013, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 16 reacties.

  1. Nou dat is een triest verhaal op deze schitterende lentedag.

  2. = een leven dat de lente lust=
    mooi!!!
    prachtige combi!!

  3. Mooi. Is die tekening van jou?

  4. oeh, hoe hard kan het leven je treffen!

  5. Niets is eeuwig

    wat dan ook, het duurt slechts even
    schoonheid
    is een kwestie van tijd
    dat zie je aan mensen die lang leven

    Ja, alles wat leeft beweegt naar verandering, Hennie.
    Knap gedicht! Weer heel graag gelezen!
    Lenjef

  6. Mooi gedicht. De herinnering blijft in ieder geval.

  7. Mooi, maar misschien op een ogenblik verzacht de blik en wappert de herinnering los.

  8. Een leven dat de lente lust verstrikt in de herfst van haar leven

%d bloggers liken dit: