een lipstickrood gevoel

 

 

de witte strepen in de lucht

trekken mij naar ander leven

de hitte van een oude stad

waar ik ’s nachts wil zijn

het slenteren door stegen

de geuren van net liefgehad

fonteinen op het plein

 

mijn benen in een korte rok

een lipstickrood gevoel en

morgen gaan we naar de zee

 

uit het archief

Advertenties

Geplaatst op 12 april 2013, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 20 reacties.

  1. mooie titel, origineel ook
    je voelt te zoelte

  2. ja ik heb het met korte broekendag:)
    zondag Hennie:):)

    mooi dees!

  3. rokjesdag? Nét nu ik bries en blaf en niest en proest en geen stem heb.

  4. Mooi
    Is het onbescheiden als ik vraag of ik mee mag?

  5. een heerlijk gedicht, ik kon het voelen, alles

  6. De zesde regel doet het hem
    Mooi

  7. Tot later

    ik vertrek vandaag naar zee
    dit gedicht
    neem ik, ’t is geen gewicht
    tussen de volle koffers mee

    Lenjef 🙂

  8. Doet me denken aan Toscane, was een prachtige tijd.

  9. da’s mooi toch, die actie in de laatste zin.

  10. altijd fijn om dingen te doen, ton
    leuke dingen doen

  11. Mooi dat lipstickrode gevoel…

%d bloggers liken dit: