de vreemdeling

In een land
dat het mijne niet was
zag ik pleinen
in je ogen
hoorde fonteinen
in je stem
voelde
voelde water
over marmer stromen

In dat land
in een taal
die de mijne niet was
sprak jij
vroeg mij

Ik proefde
en wist
dat ik hier
de vreemdeling was

©hvanee, zomer 2008

Advertenties

Geplaatst op 20 juli 2013, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 11 reacties.

  1. Geen tolk nodig

    ze reisde lang geleden naar in folders aangeprezen streken
    ontmoette knappe mannen
    met amoureuze plannen
    toen ze de lichaamstaal begreep hield ze het voor bekeken

    ‘zag ik pleinen
    in je ogen
    hoorde fonteinen
    in je stem’ gelukkig trapte ik tijdig op de rem. 🙂

    Een mooi gedicht dat, mij toch, een dubbel gevoel geeft, Hennie. Het heeft iets blij en triest tegelijkertijd. Het kan ook aan de warmte liggen. 🙂
    Lenjef

    • Lenjef toch, wel blijven drinken met deze hitte, hé

      en inderdaad geen happy end, je weet wel zo’n vakantieliefde en dat is lang, heel lang geleden

      hand nog in verband?

  2. Vakantieliefde ♥ ♥ ♥……het lijkt eeuwen geleden.
    Het verband is van mijn hand. 🙂
    Dankjewel voor de vraag.

  3. Fijn!
    Voor alles in het leven is een tijd en plaats, maar dat wist ik toen nog niet
    🙂
    Evy , dank voor de like

  4. dank voetje en ejw
    voelt als een koud glas

  5. de vreemdeling ziet alles met “nieuwe” ogen
    en wat die ogen zien, vergeet men minder snel
    dat doet het zeepaardje in ons brein,
    dansend op de weemoed in het limbisch systeem
    onafscheidelijk

    groetjes,

    Martin

  6. Rebelse Huisvrouw

    Je wordt er vanzelf een heel klein beetje melancholiek van….

%d bloggers liken dit: