uitgestorven

hij leeft met schaarse woorden
die zijn vrienden niet meer zijn

ze komen nog maar zelden
en blijven dan maar kort

ramen willen niet meer open
buitenlucht hoort buiten

er valt niet veel te zien
alleen een kale vlakte

uitgestorven leeft hij
de zomer die langzaam gaat

© hvanee, augustus 2013

Advertenties

Geplaatst op 9 augustus 2013, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 12 reacties.

  1. Pffffffffffffff, wat raakt dit me. Bijzonder mooi.

  2. Zo knap, ik heb dit zo vaak in mijn werk meegemaakt en deze mensen hun leven is dit geworden, dat wat jij nu schrijft en al die beelden raak ik nooit meer kwijt en met weinig kan je het delen, maar jij wist het te vangen in een prachtig gedicht. Het begin is dadelijk raak! Kreeg kippenvel.

  3. Wat heb je dit weer bijzonder mooi verwoord: precies zoals het is. Het trieste van het geheel wordt verzacht door de manier waarop je erover schrijft. Als woorden geen vrienden meer zijn, hoe moet het dan? Wat een rijkdom dat ze bij jou nog wel tot je vriendenkring behoren! Koester ze.

  4. Rebelse Huisvrouw

    Ik kan niets meer aan bovenstaande reacties toevoegen.
    De eerste 2 zinnen: ‘hij leeft met schaarse woorden
    die zijn vrienden niet meer zijn’
    waren op zich al een heel verhaal. Prachtig.

  5. Klasse!

    Weer heb je ’t gedaan
    ’t ongrijpbare beschreven
    als ’n kurkdroog bestaan

  6. Leven zonder Facebook…

    niet één mens wil zijn ware verhalen horen
    ze hebben alleen nog tijd
    voor de eigen virtuele bezigheid
    hij is allicht te vroeg of véél te laat geboren

    Met bewondering gelezen, Hennie!
    Amai!
    Lenjef

%d bloggers liken dit: