zachte zonnen

door dunne gordijnen vult
de kamer zich met dageraad
langzaam nemen de dingen
hun plek weer in
alsof ze niet zijn weggeweest
het plankje met de boeken
de spiegel op de kast

het leven komt van ver
uit een dal van bonte lakens
de stemmen nog onvast
ze waren lang van huis
hij strekt zijn armen
en speelt
zachte zonnen aan de hemel

2010 – 2013
©hvanee

Advertenties

Geplaatst op 25 oktober 2013, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 17 reacties.

  1. Jaaaah, zo is het precies!

  2. Wat fijn toch om nachten te verdromen…
    en te ontwaken met zacht zonlicht op het laken

  3. Het is altijd even wennen als je weer terug bent…
    Erg mooi zoals jij de simpele dingen kunt verdichten!

  4. Wat een ontwaken
    Om jaloers op te worden
    Slaap als je genoot

    ps
    zat dat stofje maar in mijn pillen 😉

  5. Mooi dit moment in taal gezet
    Ik heb ervan genoten

  6. wat ’n mooi wakker worden

  7. Rebelse Huisvrouw

    Heerlijk om zo wakker te worden.

  8. met dank voor de likes

%d bloggers liken dit: