de stille wensen

kerkraam

jij kwam binnen
zonder benen
alleen een rolstoel
die mij niet zag
mij niet vermoedde

door hoge ramen
viel het licht
in brokken kleur
op koude stenen
muziek die zweeg
men knielt niet
zonder benen

er lag een schrift
waarin jij schreef
ik las
de stille wensen

foto: peter mauve

Advertenties

Geplaatst op 5 november 2013, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 15 reacties.

  1. Te koop: rolstoel

    in heilige plaatsen
    met bloed en zweet
    door gewone stervelingen gemaakt

    wordt meestal gedreven gebeden voor een wonder
    door gelovigen met problemen, zelden zijn er zonder

    nog nooit is iemand
    met geamputeerde benen
    volmaakt gezond weer thuis geraakt

    Ik las in aanzwellende stilte dit prachtig Hennie-gedicht.
    Amai!
    Lenjef

  2. oeff
    sterk werk Hennie!! dank!

  3. …ik was daar eens…

  4. Mooi verwoord weer

  5. met dank aan de 10 bloggers en hun likes

  6. Die “brokken kleur op koude stenen” lijken wel het hele gedicht in zich te dragen.
    Soms komt een val hard aan, maar gelukkig zijn er ook wel eens webben die hen teder opvangen …
    Als het me is toegestaan :
    http://lanterfanteren.blogspot.be/2013/09/multicoloured-fall.html

  7. Rebelse Huisvrouw

    Ach… Ik ben er even stil van. Mooi.

%d bloggers liken dit: