dubbelleven

5717-p-459043een heel leven

in haar handen

binnen de perken

aan touwtjes

met afgepaste woorden

en altijd een punt

totdat ze knapten

de touwtjes en zij

over de velden dreven

de punten voorbij

eindelijk alles

uit handen

en nog een heel leven

 

 

 

marlies ransdorp

dubbelleven

© hvanee

Advertenties

Geplaatst op 12 november 2013, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 10 reacties.

  1. Blind voor gevoelens

    geconditioneerd als ze was liep ze in de pas
    ogenschijnlijk
    vrolijk
    niemand zag de traantjes achter haar brilglas

    Een mens kan lang komedie spelen, héél lang…
    Een pijnlijk prachtig gedicht, Hennie!
    Lenjef

  2. Da’s een knap bevrijdend gedicht, mijn gedacht =]

  3. ja ik las er de maskers van een mens in… als je dat laat draadvaren/schieten en het valt af… dan gaan schellen open…

    indringed werk Hennie!

  4. … en daar is moed voor nodig

    dank, pastuiven

  5. je zegt het zo mooi Hennie. leuk ook om je naam tegen te komen op de Facebookpagina van Beeld en Gedicht. Ben er sinds gisteren opgenomen. Ongemerkt was ik hier al heel lang naar op zoek: een pleisterplaats voor combinaties van beeld en dichtkunst.

    • Ik vind het leuk om iets te schrijven en daar dan een beeld bij te zoeken
      Deze vrouw bijv. Ze oogt kwetsbaar en toch sterk
      Het kan ook een uitdaging zijn iets te schrijven bij een beeld

  6. … en voorlopig nog geen eindpunt…. Sterke tekst, sterke vrouw

%d bloggers liken dit: