foto’s

licht

duizend zomers sterven in mijn handen
het kind zo jong
en wij
gelukkig in een onbekende zee
de bergen met het vergezicht
witte huizen die vergelen

duizend malen feest met taart
en lampionnen
hij blaast zeven kaarsjes uit
de vriendjes zijn al lang verdwenen
in zakenpak of elders
ze sterven lachend in mijn handen

dat wat niet meer dood kan gaan
heeft een eeuwig leven

foto: corrienijenmanting.weebly.com
schrijven met licht

©hvanee, april 2014

Advertenties

Geplaatst op 18 april 2014, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 10 reacties.

  1. Mijn bui is sentimenteel en daarom raakt het me dubbel, tranen, het is mooi en herkenbaar.

  2. wat foto’s mij doen
    stil zijn bij tijden van toen
    met een lach en een traan

    daar leent deze Stille Zaterdag zich wel mooi voor

    dank Zilvertje en Hennie

  3. Niks hoeft eeuwig, maar dat geeft niet. Prachtblog!

  4. Dank voor pracht
    Eeuwig is alles wat langer duurt:-)

  5. Rebelse Huisvrouw

    ‘dat wat niet meer dood kan gaan
    heeft een eeuwig leven’
    Bijzonder mooi. Ik hoop dat het zo is.

  6. Mirjam van Oort

    Dank voor dit prachtige gedicht. Misschien mogen we het eens gebruiken voor Roses for Children

    • Mirjam,
      je mag het gedicht gebruiken voor Roses for Children. Wel met naamsvermelding.
      Bovendien zou ik ook graag horen hoe en wanneer jullie het gedicht gaan gebruiken.

      Met een vriendelijke groet,
      Hennie

%d bloggers liken dit: