Herfstkind

zomerdag

 

 

Zij zit bij het raam en wacht

tot de laatste zwaluw vertrekt

het eerste geel tussen groen verschijnt,

op het gouden zonlicht van oktober

dat de wereld stralen laat.

Zij zit bij het raam en weet

dat voortaan het heimwee kleeft

aan alles van voorbij, want altijd

is er wel ergens een laatste zomerdag.

© corrienijenmanting.weebly.com

© hvanee, augustus 2014

Advertenties

Geplaatst op 22 augustus 2014, in poëzie. Markeer de permalink als favoriet. 12 reacties.

  1. Ja, het gouden zonlicht van oktober, zo mooi.
    Maar nu nog even niet!

  2. Eerst nog een prachtige september gelukkig. Het gaat al zo snel.
    Mooi gedicht weer.

  3. Ik was altijd een herfstkind, geboren in de herfstvakantie, maar niet meer sinds ik de zomer ontdekte. Nog niet toe aan oktober, maar mooi.

    • Grappig van herfst- naar zomerkind.
      De zomer past bij een blewbird. Een strakke blauwe lucht, een milde zeebries en veel gekrijs:)

      Ik ben en blijf een diep herfstkind.

  4. Nostalgische melancholie

    zonder bron krijgt heimwee geen kans
    een zee van tranen minder
    is het voorbije geen hinder
    raakt het gevoel van nu niet uit balans

    Een prachtig gedicht!
    Moge het nieuwe mensje een bron van vreugde zijn, Hennie.
    Lenjef

  5. Pure melancholie. Prachtig.

%d bloggers liken dit: