Waar zijn de mensen?

DSC01753-001

Spijkerkwartier, Arnhem

Achter de gesloten deuren
bouwen zij hun vesting, de mensen
in een nette straat.

Met neergelaten rolgordijnen
sluiten zij de wereld buiten,
leven slechts hun eigen leven.

Niemand die ze hoort of ziet
in die uitgestorven straat
en toch missen ze elkaar.

© corrienijenmanting.weebly.com
© hvanee, oktober 2014

Advertenties

Geplaatst op 21 oktober 2014, in poëzie en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 16 reacties.

  1. Ze zitten elk op hun stoeltje zich af te vragen wanneer ze nog eens iemand te zien krijgen. Heel mooie log.

  2. En zo gauw het een beetje begint te schemeren, de rolluiken naar beneden.

  3. Ze missen elkaar, maar weten dat zelf niet eens, vrees ik. Mooi geschreven.

  4. Mensen hebben nu eenmaal andere mensen nodig, ook al zijn ze zich daar niet altijd terdege van bewust. Mooi verwoord, en wat een foto… 🙂

  5. Wie spijkert
    in een kwartier
    ramen en deuren dicht
    Zodat niemand zien kan
    hoe mooi een buurt toch is
    Jammer…
    nu nemen velen de wijk

  6. Gevels als stille getuigen

    door God en mens verlaten
    lege straten
    rolluiken neergelaten
    niemand om mee te praten

    En zo wordt hun kleine wereldje steeds kleiner, Hennie.
    Het begin van alleenzaamheid…
    Mooi!
    Lenjef

  7. Rebelse Huisvrouw

    Mooi geschreven en een prachtige foto.

%d bloggers liken dit: