Het veer

DSC01946

Veerpont Bronckhorst – Brummen

soms zie ik hem staan
in flarden mist
mijn vader
fiets aan de hand
hond ernaast
rijst met krenten Doki

een man en zijn vriend
iedere ochtend gingen zij
naar het veer
om te kijken
voor een praatje

soms pa
zie ik je daar weer
vandaag vaart er geen veer
mist
hangt voor mijn ogen

© corrienijenmanting.weebly.com
© hvanee, oktober 2014

Advertenties

Geplaatst op 24 oktober 2014, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 22 reacties.

  1. Wat een mooi gedicht. Zowel de inhoud als de vorm: een mooi ritme. Wat kun je iemand soms ineens missen!

  2. Mooi verwoord Hennie, het raakt me.

    Wat is Doki?

  3. Poeh. Kippenvel. Dank je,,,

  4. Prachtig weer.
    (De mist hing ook voor mijn ogen).

  5. Mooi verwoord hoor!

    Verdwijnen van het levenstoneel…
    soms komen ze schijnbaar terug
    Om jou te bezoeken
    of vragen ze:
    “Ga je ook scheep?”

    http://wakkersgedichten.wordpress.com/2014/05/21/om-en-om/

  6. Heel mooi, echt en ingetogen. Je ziet het voor je.

  7. Mooi! Vaders en dochters….een bijzondere combi

  8. Gemis dat ineens komt aanzetten… ’t knijpt soms ineens je keel dicht… mooi en treffend omschreven.

  9. Toen is altijd voorbij

    jong en onbekommerd
    zijnde
    zijn velen er stellig van overtuigd

    dat mensen overdrijven
    die zeggen dat niets hetzelfde zal blijven

    niet beseffend
    dat de adem
    van de toekomst het verleden wegzuigt

    Behalve de herinneringen.
    Een enorm mooi en warm gedicht, Hennie!
    Lenjef

  10. mooi. ik ruik de mist, diesel en rivier

%d bloggers liken dit: