bij een zelfportret

kathe-kollwitz-self-portrait

kathe kollwitz, zelfportret

gaandeweg de middag

in een stad vol feestgedruis

schetste jij een zelfportret

in vluchtige lijnen

die te raden lieten

wat niet werd gezegd

langzaam werd het vroeger

stiller de straten

viel gestaag de regen

terwijl ik zocht naar de blik

achter de ogen

een leven binnen

buiten de wereld

©hvanee, uit het archief

Advertenties

Geplaatst op 7 november 2014, in poëzie en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 11 reacties.

  1. ‘Een leven binnen buiten de wereld’
    Mooi Hennie

  2. Enkele lijnen spreken soms boekdelen

    zoals schors de boom verraadt
    zo toont het rimpelige gelaat
    als een boek dat je openslaat
    wat er diep vanbinnen omgaat

    Een prachtig gedicht over een prachtige schets.
    Weer een echte Hennie!
    Lenjef

  3. langzaam werd het vroeger… een prachtgedicht. je mag zeker tevreden zijn, meer dan dat zelfs: je mag er trots op zijn, zo goed getroffen!

  4. Zij maakte prachtige, pakkende tekeningen… Jij dito gedichten.
    Fijn weekeinde, Hennie.

  5. Tekent niet ieder mens
    het eigen zelfportret
    door het leven
    dat wordt geleefd
    Voetstappen op
    de levensweg
    nagelaten afval
    dat hopelijk
    sneller vergaat
    dan de afvallige
    Keuzes en fouten
    Complimenten
    boetes
    Een leeg huis
    rimpels in het zand
    op het strand
    waar je zwom
    en tenslotte lag

%d bloggers liken dit: