mensenvrienden

mensen

 

 
Maaltijd der vrienden (1932-1933)

Charley Toorop

 

 

 

 

ze zitten in mijn hoofd

de mensen van de dag

ik raak ze maar niet kwijt

ze draaien rond en rond

met wat ze zeiden

wat ze deden

toch zijn ze er maar tijdelijk

morgen zijn ze weg

leven dan een andere dag

ik wil ze nog niet kwijt

 

©hvanee, november 2014

Advertenties

Geplaatst op 18 november 2014, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.

  1. Ik ben vaak blij als ik ze even kwijt ben. En ook als ze dan weer terug zijn.

  2. Dagmensen als muizenissen

    allerlei mensen drongen diep in haar hoofd vandaag
    lui die gisteren ook bestonden
    hebben een ingang gevonden
    tot de dag sterft voelt ze zich als een volle sarcofaag

    Een heel bijzonder Hennie-gedicht, Hennie. 🙂
    Lenjef

  3. Ik laat de mensen binnen
    als voorbijgangers
    Ga ik met hen in gesprek
    dan beklijven ze
    figuurlijk en woordelijk
    Kan ik,hen van dienst zijn
    dan komt de dankbaarheid
    op een presenteerblaadje
    dat ik aangrijp
    Het dankjewel, de knik
    de handdruk of
    verbazende blik
    speld ik als medailles op
    En zij die roekelooos
    op weg voortgingen
    herken ik nog
    aan fonkelnieuwe auto
    of gebloemde rok…

  4. Mooi! In combinatie met dat schilderij van Charly Toorop, roept het een duistere sfeer op. Ik bedoel; erg vriendelijk kijken die vrienden niet.

%d bloggers liken dit: