zonder gezicht

zonder gezicht

Anna Leporskaja

figura e casa (1933)

 

zonder gezicht kwam ze hier

in deze buurt

waar de mensen altijd weg

naar werk of school

of elders achter de gordijnen

waar ze alleen maar oud

niemand jong haar kende

in een stad zonder het verleden

langzaam groeide zicht in haar

zag ze de mensen

hun lach en meer

werd ze minder oud

©hvanee, november 2014

Advertenties

Geplaatst op 21 november 2014, in poëzie en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 13 reacties.

  1. Heel mooi en treffend! Dat schilderij is ook prachtig!
    Gr eva

  2. Mooi hoor!
    Ken jij iemand die zonder gezicht was?

    Je moet je gezicht
    in de omgeving laten zien
    zonder je neus te stoten…

    Ik kan bij dit verhaaltje, wat het feitelijk is
    veel eromheen bedenken…

    • Zonder gezicht voelde ik mij, toen ik verhuisde naar een andere stad in een nieuwe wijk,
      niemand die ik kende, niemand die mij zag.

      Maar het is goed gekomen….

      • Als je er ook een bestemming in vind
        gaat het wat makkelijker…
        Kinderen geeft ook gesprekstof

        ,,, een hond ook maar daar wil ik het niet over hebben
        want dat is niet MIJN beest.

  3. Anders dan gewoon

    een vreemde eend in de bijt
    achterdochtige blikken
    van hen die niet pikken
    dat het onbekende er gedijt

    Het doet me denken aan ‘Les yeux sans visage’ een film die ik ooit zag.
    Een zoals het leven kan zijn gedicht, Hennie.
    Heel mooi!
    Lenjef

  4. Herkenbaar schrijven. mooi schilderij erbij /(Drenthe museum??)

  5. Met dank voor lezen en liken en reageren

  6. prachtig, herkenbaar Hennie

%d bloggers liken dit: