mijn land

 

 

waar de hemel hoger is
het licht de scherpe tonen kiest
de aarde anders ruikt
anders voelt en het anders loopt
daar is mijn land

waar de mensen buiten leven
met luide stemmen in grote gebaren
de klanken het lichaam binnengaan
ogen vlammen
het hart huilt
daar is mijn land

©hvanee, uit het archief

Advertenties

Geplaatst op 3 februari 2015, in poëzie. Markeer de permalink als favoriet. 6 reacties.

  1. De eerste strofe zou gemakkelijk op Zeeuws Vlaanderen kunnen slaan. De tweede niet.

  2. Mijn platte land, mijn Vlaanderenland…

    Jacques Brel

    Mooi!

  3. Land van melk en vergrijzing

    in het kleine lage landje onder onze veel te grote voeten
    waar oude boeren akkers bezaaien
    steeds meer molenwieken draaien
    moeten vele mensen, tot ze krom lopen, blijven wroeten

    Een prachtig -waar mijn wieg stond- gedicht, Hennie!
    Mijn versje is een soort vervolg. 😀
    Lenjef

%d bloggers liken dit: