Nacht

maan

Middenin de nacht keert de dag terug.
Ik zie de mensen, wat ze deden
in een ander licht.

Het jochie dat luid gillend
de verkeerde kant op rent.

De jonge vrouw die vastgenageld
nooit meer rennen kan.

Ik zie hun angsten, hun belagers.

Ik ben dat jochie niet,
noch die jonge vrouw,
alleen hun angsten zijn van mij.

foto: peter mauve
© hennie van ee, maart 2015

Advertenties

Geplaatst op 13 maart 2015, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 14 reacties.

  1. Aangrijpend met zeer passende foto.

  2. Draak

    angst
    is veel ouder
    dan de eerste mens

    het is een draak met vele koppen
    die zich heel goed kan verstoppen

    voor en achter
    onze huid,
    de menselijke grens

    Een beangstigend knap gedicht, Hennie!
    Amai!
    Lenjef

  3. Mooi, voelbaar.

  4. Ook beklemmend. Dat wil ik er nog aan toevoegen

  5. Heftig! Laat me de kou voelen…

%d bloggers liken dit: