Van mensen die voorbijgaan (1)

 

 

Hij leeft zijn kleine wereld
elke dag hetzelfde rondje
altijd weer
de hond moet uit

Ik zie hem gaan door lege straten
de sleet zit in zijn benen
sleur in de schoenen
en weet het glaasje van vijf uur

Met daarna het vaste dutje
dat soms wat langer duurt
met alleen een hond nog
om hem weer te wekken

© Hennie van Ee, maart 2015

Geplaatst op 31 maart 2015, in poëzie en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 15 reacties.

  1. je ziet het zo voor je…

  2. Deze man woont -leeft- overal….

  3. Ik zie hem iedere dag om dezelfde tijd

  4. Bron van sleet

    zonder hond kwam hij niet buiten
    zou het dutje misschien uren
    langer duren
    had hij geen pijn aan beide kuiten

    Waar een hond goed voor is…
    Weer een heel tof gedicht, Hennie!
    Lenjef

  5. O, ja, zo’n beeld dat iedereen herkent. Maar jij brengt het op jouw speciale manier tot leven, zodat we het nog duidelijker zien….

%d bloggers liken dit: