waar alles voorjaar is

raam

Nog in bed hoort zij ze gaan
de kinderen naar school
zij weet de bonte stoet met haast
als merels kwetterend
in de verse morgen

Zij ziet ze komen op de thee
de kinderen uit school
zij zit en wacht weer bij het raam
waar alles voorjaar is
en schudt haar hoofd verloren

foto: Christien Damman
© Hennie van Ee, april 2015

Advertenties

Geplaatst op 3 april 2015, in poëzie en getagd als , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 10 reacties.

  1. Heb het vanmorgen gelezen en nu weer, ik moest het eerst laten indalen en nu zie ik haar zitten, een wat oudere dame en een leven heel rustig nu, bijna alles herkent ze zonder kijken, dat is levenservaring, ik houd mijn adem in als ik het lees, omdat die tijd mij straks ook rest, pijnlijke waarheid die ik bij de tweede maal herkende, maar zo mooi. Foto is ook mooi.

    • Hi Zilver, wat een aardige reactie. Ik ben al een beetje zo’n vrouw, met tijd om te schrijven en te lezen. Niet zo pijnlijk eigenlijk.
      Zo’n raam zou ik me wensen met die mooie bloemen erbij.
      En een fotografe die het zag.

      Fijn weekend

  2. Heeft zij geen kleinkinderen?
    Dan wachten op kinderen uit de buurt
    met kinderpostzegels
    Of een heitje voor een karweitje.

    • Kleinkinderen heeft ze misschien wel, en kinderen uit de buurt komen ook wel langs, al was het maar om de bal uit de tuin te halen ofzo.

      • Ben jij het zelf?

        Hopelijk komt de dame
        ook het huis uit
        voor een frisse neus
        een boodschap
        voor zichzelf
        of een hulpbehoevende
        in de straat
        Bloemen kwijnen weg
        achter glas

        Kom tot bloei
        onder de mensen buiten!

  3. Nou gelukkig dat het je goed afgaat. Ik zit nog midden in de strijd om het brood en kinderen opvoeden, maar zit dichter bij de 60 dan bij de 50 en in de drukte vergeet ik dat wel eens. Ik schrik als ik besef dat er nog zo weinig tijd is en ik nog zo veel wil doen.

  4. Al voelt ze zich verloren, ze schikt nog de bloemen in de vaas. Voor haar is het nu mijmeren en bespiegelen wat de klok slaat. Wat dat betreft past de foto er weer zo perfect bij!

  5. Achter glas

    ze ziet het jonge leven voorbij gaan
    lang geleden heeft misschien
    een vergrijsde haar ook gezien
    in een tijd die niet stil is blijven staan

    Knap gedicht, Hennie!
    Lenjef

%d bloggers liken dit: