De Wachters

DSC07735 (2)

Het land waar wij doorheen
fietsten, lag afwachtend,
kaal en weids.
Wij waren er onderdeel van
en toch ook weer niet.
Zon en wind, de lente op haar best.

Het ging over een foto met emotie
toen wij hen passeerden. De wachters.
Een toevluchtsoord voor vogels.
Verscholen kracht. Angst en
agressie, zwartgeblakerd.

En dan wat wil je zien
op zomaar een middag in april.

foto: Corrie Nijenmanting
©: Hennie van Ee, april 2015

Advertenties

Geplaatst op 21 april 2015, in poëzie en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 13 reacties.

  1. Mooi geschreven.

    Zonnige groet,

  2. Wachters wachtend op dat grote moment van uitbotten. Zeker een foto met emotie! En het gedicht ook.

  3. Wat men niet of wél wil zien

    verbeelding is een ongeziene illusionist
    tovert terwijl men voorbij gaat
    wat er totaal niet staat
    alsof de realiteit compleet wordt gewist

    Jouw gedichten zijn als goede wijn, ze worden steeds beter, Hennie. 🙂
    Lenjef

  4. Ik houd erg van bomen, maar ik ben niet zo gek op bos. Knotten is wel erg nederlands he? Je hebt scherp de lijn getroffen. Van rechtsboven naar linksopdehelft. Mooi!

  5. Your best day for likes. Thanx

  6. Mooi geheel, tekst en foto

  7. Het geheel in harmony, mooi hoor.

%d bloggers liken dit: