Eeuwigheid

macrosnow-1-560x432

 

Langzaam trok de hemel dicht,

het was winter.

Herten stonden roerloos in het kamp

toen de eerste vlokken vielen.

Schuchter dwarrelend

naar nog onbekende grond.

Ineens waren ze met veel

en overal.

Ademloos het ogenblik

zo zonder woorden.

Men noemt het eeuwigheid.

foto: macrosnow, internet

© hennie van ee, februari 2016

Advertenties

Geplaatst op 2 februari 2016, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 12 reacties.

  1. Heel mooi. Woordeloos….

  2. Diepvries hart

    mensen zijn als golven die bewegen op de tijd
    dat wat komt en gaat ervaren
    het hart raakt er in bewaren
    soms zijn herinneringen bevroren schoonheid

    Tijdloos mooi!
    Een onvervalsbaar Hennie-gedicht!
    Lenjef

  3. Je hebt momenten waarop je heel sterk het NU-gevoel hebt. Heel even voel je je dan verbonden met altijd, een bijzondere ervaring. Ik had het eens tijdens het hardlopen in de sneeuw. Ik word weer blij als ik er aan dank. Dankzij jouw mooie woorden!
    Lieve groet

  4. Ik mis de ijsbloemen uit mijn jeugd.

    Mooi blog!

    Vriendelijke groet,

%d bloggers liken dit: