pijn

pijn_01

wat jarenlang

onder het tapijt

geschoven werd

wordt nu langzaam

blootgelegd

een zwakke plek

met veel oud zeer

waarop je zachtjes

drukken kunt

dat mag niet meer

want dat doet pijn

zij wil alleen

gelukkig zijn

© hennie van ee, maart 2016

Advertenties

Geplaatst op 3 maart 2016, in poëzie en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. 17 reacties.

  1. Mijn moeder leeft praktisch volkomen in “vroeger.” Doet ze haar hele leven al. Ik wil alleen vooruit kijken maar werd twee jaar geleden ingehaald door een trauma uit het verleden. Soms kun je nog zo hardnekkig door willen gaan met leven, maar struikel je over iets.’Je hebt het pakkend geschreven!

  2. Zeer mooi geschreven

  3. Maar twee keer letterwaarde?
    Een mooi en waar gedicht.

    Vrolijke groet,

  4. Dat het leven moeilijker wordt als je ouder wordt, daar sta je niet bij stil als jong.

  5. oud zeer komt altijd wel eens de hoek omzeilen..thats life.
    mooi geschreven!

  6. pakkend geschreven!

  7. Blind voor leed

    zelfs de kinderen noemden haar een taai mens
    alsof het leven haar verwende
    zij smart noch pijn kende
    ze had nochtans helemaal geen hoge pijngrens

    Een pijnlijk mooi echt Hennie-gedicht!
    Lenjef

  8. Gestapelde pijn. Het oudste zeer ligt onderop. Zo kwetsbaar….

%d bloggers liken dit: