Nagelaten dagen

Brokstukken geleden leven
vormen beelden in haar hoofd,
smelten samen tot een nieuwer leven.

In een lichter wordend huis
roept zij het verloren kind dat
er altijd was, nu langzaam verdwijnt.

Ze hoort het leven dat hij maakt
bij haar ontwaken uit een lang verdriet
en dekt hem toe met haar beslapen laken.

© Hennie van Ee

Advertenties

Geplaatst op 31 maart 2016, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 4 reacties.

  1. Mooi triest, h.

  2. Gebroken

    een blijde verwachting viel stuk
    als gelijmd in de tijd
    liggen ze verspreid
    ontelbare stukjes van onaf geluk

    Een onnavolgbaar pijnlijk prachtig gedicht, Hennie!
    Amai!
    Lenjef

%d bloggers liken dit: