schemer

avondschemering

 

dat het stiller wordt

het leven langzaam wegtrekt

uit de dingen

weg uit de tafel, de stoelen

en de bank

de lucht zacht roze kleurt

wat ik nog hoor

de laatste vogel en

een brommer op weg

naar verder 

hoe de schemer dichterbij

mij insluit

de mond snoert

dat het stiller wordt

de dag weer avond

afbeelding: vincent van gogh

©: hennie van ee, juni 2016

Advertenties

Geplaatst op 7 juni 2016, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 13 reacties.

  1. Mooi! Ik houd wel van de schemer. Fijn insluitingsmoment.

  2. Jaaa, dit is mooi!
    Een rustige, beschouwende tegenhanger van ‘Marc groet ’s morgens de dingen’.

  3. Mooi, om zo de dag af te sluiten. Een beetje zitten schemeren vind ik fijn. ’s Avonds komen dan ook de vleermuizen tot leven en die zien we over ons huis scheren.
    Een prachtig gedicht, er zit heel veel sfeer in!

  4. Je voelt de zon als het ware ondergaan in jezelf. Prachtig en sfeervol geschreven.

  5. Schemer in diepe rouw

    wanneer
    de vermoeide dag
    zoals elke voorgaande sterft

    en alle kleuren stilletjes vervagen
    omdat ze geen licht meer dragen

    wordt
    de schemer
    door een jonge nacht zwart geverfd

    Prachtig, Hennie!
    Lenjef

%d bloggers liken dit: