vijf woorden

Ik heb haar vastgehouden
en het gevoeld
haar schokken
door de kleren heen gevoeld
wat ze niet zeggen kon
er waren geen woorden toen
later misschien

ik heb haar gelezen
haar angst in woorden gevat
ze schreef haar onveiligheid
de haat van een ander
die zij voelde
door haar kleren heen
haar onmacht

hoe zij wachtte op een antwoord
ook dat heb ik gelezen
de stilte van een avond
die nog nacht worden moet
de macht van het duister
en daarna weer een morgen
met nieuw licht

ik heb het allemaal gelezen
allemaal gevoeld

© hennie van ee, juli 2016

Advertenties

Geplaatst op 26 juli 2016, in poëzie en getagd als , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 14 reacties.

  1. Prachtig.. zo gevoelig!

  2. poeh! stil van…

  3. Verstikkende ervaring

    soms heeft onmacht
    onverwacht
    zulke enorme kracht
    dat het je versmacht

    Pijnlijk realistisch gedicht, Hennie!
    Héél mooi!
    Lenjef

%d bloggers liken dit: