morgenmist

oskar-zapirain7

hoe zij uit de nevels groeien
zich moeizaam hervinden
de bomen van gisteren
worden weer de bomen van vandaag
en morgen

hoe het licht hen langzaam vrijlaat
de ruimte geeft
zodat zij kunnen worden
wat zij mogen zijn
bomen in de morgenmist

foto: oskar zapirain
© hennie van ee, augustus 2016

Advertenties

Geplaatst op 9 augustus 2016, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 9 reacties.

  1. Wat een bijzondere foto. Niet alleen door de merkwaardige groei van de stammen maar ook door de sprookjesachtige mist. Je gedicht is prachtig! Het is mooi om te lezen dat bomen mogen worden wat zij mogen zijn.

  2. Magisch. Mooi gevonden! Ik houd van bomen, hun geruis in de zomer en hun stilte in de winter.

  3. Hoe het licht hen langzaam vrijlaat….. Prachtig!

  4. Reusachtige dwergen

    alle
    bomen
    mogen worden wat ze zijn

    het is puur
    natuur

    de
    mens echter
    vecht al eeuwen met groeipijn

    En nog een reactie op jouw vorige prachtige gedicht omdat het reageerkadertje weg is.

    Waarom de wind huilt

    geef een mens macht
    en hij verandert snel
    de hemel in de hel
    zelfs op halve kracht

    Lenjef 🙂

%d bloggers liken dit: