schemeruur

schemering_vue_by_papamook-d5j2n9l

 

het schemeruurtje als de avond valt

nevels tussen de bomen optrekken

in de verte

auto’s langzaam lichtjes worden

wij de kaarsen aansteken

een wijntje doen met een nootje erbij

en dan in mijn hoofd

komen de mensen van voorbij

ik laat ze los ik laat ze gaan

hun leven is hier ver vandaan

achter de nevels of erin misschien

even heb ik ze weer gezien

in de schemering voor de avond valt

beeld: Schemering Vue by papamook

© hennie van ee, november 2016

Advertenties

Geplaatst op 7 november 2016, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 15 reacties.

  1. Prachtig weer! Wat er in de schemering al niet kan opdoemen, onder het genot van een wijntje.

  2. De schemering is een goed moment om te mijmeren.
    “In mijn hoofd komen de mensen van voorbij….” Wat een prachtige zin. Ook omdat je later aangeeft dat je ze laat waar ze zijn, en dat is een acceptatie waar je zelf wat aan hebt.
    Herfstige groet

  3. Mooi beschreven, ik zag die mensen voorbijtrekken, in lichte nevelen gehuld.

  4. Gezichten in nevels gehuld

    wanneer het zonlicht de helwarme kracht verspeelt
    duisternis dit schimmige spel wint
    de nacht voor passanten begint
    vervagen straks velen tot een schemerig koud beeld

    Kaarslicht en een wijntje kunnen herinneringen warme kleuren geven, Hennie.
    Prachtig weer!
    Lenjef

%d bloggers liken dit: