lipstickrood gevoel

knalrode-lippen-e1377097170917-817x333-1de witte strepen in de lucht
– soms zijn ze bijna roze –
trekken haar naar ander leven
de hitte van een oude stad
waar ze ’s nachts wil zijn
het slenteren door stegen
de geuren van net liefgehad
fonteinen op het plein

haar benen in een minirok
het lipstickrood gevoel en
morgen gaan we weer naar zee

© hennie van ee
uit het archief

Advertenties

Geplaatst op 13 december 2016, in poëzie. Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.

  1. Een sterk Eva gevoel

    schept de sfeer het gevoel of het gevoel de sfeer
    het is hoe dan ook onmiskenbaar vlezig
    diep in elke vezel van haar zijn aanwezig
    blikkenvangend loopt ze uitdagend heen en weer

    Een zwoel gevoel onnavolgbaar mooi in lijnen gegoten, Hennie!
    Lenjef

  2. Heiwee gevoel? Mooi neergezet!!
    Groetjes!

  3. Mooi mondje! Ah, la mélancolie……. en dan zoals Catherine Sauvage het zong.

  4. Fijn hè, zo’n archief? En een verademing dat het eens niet over Kerst gaat (-:
    “Het lipstickrood gevoel.” Wat een geweldige vondst.
    Warme groet.

    • Vandaag bestaat mijn blog ongerijmd op de kop af 10 jaar.
      Daarvoor schreef ik op een ander blog, dus archief genoeg.
      Maar hoe heerlijk is het niet om steeds weer iets nieuws te schrijven?

      Lieve groet voor jou

%d bloggers liken dit: